นักพากย์ที่รู้จักหลายๆคนมักจะหงุดหงิดแทบทุกครั้งเวลาที่ต้องไปอ่านสปอต แล้วไม่สามารถทำตามอารมณ์ที่ Director สั่งได้สาเหตุก็เพราะ "อารมณ์ของเสียงมันมีมากไปหน่อย "
เฮ้อ...ทำไงได้ ก็กว่าจะมาเป็นนักพากย์ก็พยายามฝึกพูดให้มีอารมณ์มาตลอด กว่าจะพากย์ได้เข้ากับหน้า ท่าทาง ปากของตัวแสดง ไม่ได้ใช้เวลาแค่ 2-3 อาทิตย์ แต่เป็นปีๆ แต่พอมาอ่านสปอตเค้ากลับให้พูดเหมือนคนเพิ่งหัดพากย์ คือพูดแบบธรรมชาติ..... ซะงั้น
แถมพอเทกเพราะFeelingมันมากไปหลายครั้ง คนคุมกลับไม่รู้ว่าตัวเองอยากได้แบบไหนซะแล้ว แบบนั้นก็ดี แบบนี้ก็ดี งั้นเอาใหม่ เอาใหม่ และเอาใหม่ โดยที่คนพากย์เองยังไม่รู้ว่าไอ้ที่อ่านไปแล้วเมื่อกี้ ไม่ดีตรงไหน ก็เลยต้องอ่านจนต่างคนต่างเบลอ ถึงจะบอกว่า O.K.ตั้งแต่เทกที่ 2 แล้วพี่
อ้าววววววววแต่ก็เอาเถอะ...มันคืองาน ต้องทำใจ
