ก่อนที่จะรู้จักประวัติการพากย์ มาทำความรู้จักกับบิดาแห่งวงการนักพากย์กันก่อน นั่นก็คือ "บรมครูทิดเขียว "
ทิดเขียวเป็นนักพากย์ คนแรกของเมืองไทยที่มีชื่อจริงว่า "นายสิน สีบุญเรือง" เป็นบุตรนาย เซียวฮุดเสง สีบุญเรืองและนางนิ่ม สีบุญเรือง เกิดที่ตำบลคุ้งวังนํ้าเย็น อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรีเมื่อ"วันศุกร์ เดือน 8 ปีมะเส็ง พ.ศ. 2436
เมื่อนายสินสีบุญเรืองอายุได้สิบปีแม่ได้พาไปฝากตัวกับท่านพระครูวิริยกิจ(กล่อม)เจ้าอาวาสวัดสามจีนจนอายุ14 ปีจึงเริ่มฝึกงานหนังสือพิมพ์จีนโนสยามวารศัพท์ จนกระทั่งปี 2450 นั้น ได้เริ่มต้นทำงานเป็นคนขายนํ้าเลมะเน็ดหน้าโรงหนัง และเพราะเป็นคนช่างพูดช่างเจรจา พอมีเวลาว่างก็เข้ามาหลังจอภาพยนคร์ ช่วยทำเสียงต่างๆ ตลอดจนหัดกรอหนัง หัดฉายหนัง เยี่ยงนี้ทุกจนมีความชำนาญ ส่วนเวลากลางวันก็ไปเรียนหนังสือที่วัดใกล้ๆบ้าน
ต่อมาในรัชกาลที่6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว กิจการของภาพยนตร์เริ่มเจริญขึ้น โรงหนังเกิดเพิ่มมากขึ้น แต่โรงหนังที่ยิ่งใหญ่และเป็นที่รู้จักคือโรงหนังวังเจ้าปรีดา ใกล้ตึกวิมานเนวรัตน์ ถนนเจริญกรุงของนาย ซุ่นใช้ คูตระกูล ที่นายสิน ด้วยความขยันและมีความคล่องตัว ประกอยกับได้เรียนหนังสือจึงแตกฉาน นายซุ่นใช้ ได้ยกระดับให้นายสิน ทำหน้าที่เขียนใบปลิว และจัดการเรื่องโฆษณาและวิ่งเต้าประสานงานเกี่ยวกับเรื่องภาพยนตร์ ต่อมามีสมาชิกในสโมสร สยามจีนางกูร รวบรวมจัดตั้งบริษัทฉายภาพยนตร์ชื่อสยามพัฒนาการ ปัจจุบันคือโรงหนัง ศิริรามา
พ.ศ.2459 นายหลุย ครรีวัตได้รวบรวมทุนกันตั้งบริษัทขึ้นมาอีกชื่อ"บริษัทสยามภาพยนตร์" โดยมีนายเซียวซองอ๊วน สีบุญเรือง(ปู่แท้ๆของนายสิน) เป็นผู้จัดการใหญ่ ทำให้สยามภาพยนตร์ เจริญรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว บริษัทได้แยกสาขาออกไปถึง 50สาขาทั่วประเทศ นายสินก็ได้รับความไว้วางใจจากปู่ ให้รับผิดชอบงานโฆษณาเพิ่มมากขึ้น ดูแลรายรับรายจ่ายของบริษัท เขียนโปรแกรมหนังและ เขียนเรื่องย่อ โดยเฉพาะ "ใบปลิว"
จนเป็นที่รู้จักกันทั่วในวงการ และถูกเชิญมาร่วมงานด้านหนังสือพิมพ์ข่าวภาพยนตร์ โดยมีตำแหน่งหน้าที่ ทำโปรแกรมและเรื่องย่อลงประจำเล่ม และใช้นามปากกาว่า "ทิดเขียว" และเป็นนามปากาที่ดังทะลุฟ้าทั้งการเขียนและการพากย์หนัง
ทิดเขียวเป็นนักพากย์ คนแรกของเมืองไทยที่มีชื่อจริงว่า "นายสิน สีบุญเรือง" เป็นบุตรนาย เซียวฮุดเสง สีบุญเรืองและนางนิ่ม สีบุญเรือง เกิดที่ตำบลคุ้งวังนํ้าเย็น อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรีเมื่อ"วันศุกร์ เดือน 8 ปีมะเส็ง พ.ศ. 2436
เมื่อนายสินสีบุญเรืองอายุได้สิบปีแม่ได้พาไปฝากตัวกับท่านพระครูวิริยกิจ(กล่อม)เจ้าอาวาสวัดสามจีนจนอายุ14 ปีจึงเริ่มฝึกงานหนังสือพิมพ์จีนโนสยามวารศัพท์ จนกระทั่งปี 2450 นั้น ได้เริ่มต้นทำงานเป็นคนขายนํ้าเลมะเน็ดหน้าโรงหนัง และเพราะเป็นคนช่างพูดช่างเจรจา พอมีเวลาว่างก็เข้ามาหลังจอภาพยนคร์ ช่วยทำเสียงต่างๆ ตลอดจนหัดกรอหนัง หัดฉายหนัง เยี่ยงนี้ทุกจนมีความชำนาญ ส่วนเวลากลางวันก็ไปเรียนหนังสือที่วัดใกล้ๆบ้าน
ต่อมาในรัชกาลที่6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว กิจการของภาพยนตร์เริ่มเจริญขึ้น โรงหนังเกิดเพิ่มมากขึ้น แต่โรงหนังที่ยิ่งใหญ่และเป็นที่รู้จักคือโรงหนังวังเจ้าปรีดา ใกล้ตึกวิมานเนวรัตน์ ถนนเจริญกรุงของนาย ซุ่นใช้ คูตระกูล ที่นายสิน ด้วยความขยันและมีความคล่องตัว ประกอยกับได้เรียนหนังสือจึงแตกฉาน นายซุ่นใช้ ได้ยกระดับให้นายสิน ทำหน้าที่เขียนใบปลิว และจัดการเรื่องโฆษณาและวิ่งเต้าประสานงานเกี่ยวกับเรื่องภาพยนตร์ ต่อมามีสมาชิกในสโมสร สยามจีนางกูร รวบรวมจัดตั้งบริษัทฉายภาพยนตร์ชื่อสยามพัฒนาการ ปัจจุบันคือโรงหนัง ศิริรามา
พ.ศ.2459 นายหลุย ครรีวัตได้รวบรวมทุนกันตั้งบริษัทขึ้นมาอีกชื่อ"บริษัทสยามภาพยนตร์" โดยมีนายเซียวซองอ๊วน สีบุญเรือง(ปู่แท้ๆของนายสิน) เป็นผู้จัดการใหญ่ ทำให้สยามภาพยนตร์ เจริญรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว บริษัทได้แยกสาขาออกไปถึง 50สาขาทั่วประเทศ นายสินก็ได้รับความไว้วางใจจากปู่ ให้รับผิดชอบงานโฆษณาเพิ่มมากขึ้น ดูแลรายรับรายจ่ายของบริษัท เขียนโปรแกรมหนังและ เขียนเรื่องย่อ โดยเฉพาะ "ใบปลิว"
จนเป็นที่รู้จักกันทั่วในวงการ และถูกเชิญมาร่วมงานด้านหนังสือพิมพ์ข่าวภาพยนตร์ โดยมีตำแหน่งหน้าที่ ทำโปรแกรมและเรื่องย่อลงประจำเล่ม และใช้นามปากกาว่า "ทิดเขียว" และเป็นนามปากาที่ดังทะลุฟ้าทั้งการเขียนและการพากย์หนัง
( ที่มา : จากหนังสือ เทิดเกียรติ 108 ปี บรมครูทิดเขียว )
